RWE ruilt Amerikaanse windparken in voor 1,2 miljard dollar en steekt het in gas

RWE, een van de grootste ontwikkelaars van offshore windparken ter wereld, doet iets dat weinigen van het Duitse energieconcern hadden verwacht. Het bedrijf geeft drie windparkpachten voor de Amerikaanse kust terug aan de regering in Washington en ontvangt daarvoor circa 1,22 miljard dollar, omgerekend ongeveer 1,06 miljard euro, meldt t-online.de. Dat geld gaat niet naar nieuwe windprojecten, maar direct naar Amerikaanse gasinfrastructuur.

Drie staten, één ontmanteling

Het gaat om windparkprojecten voor de kust van New York, Californië en Louisiana. RWE had er al meer dan 1 miljard euro in geïnvesteerd, blijkt uit berichtgeving van de NOS. De projecten bevonden zich nog in een vroeg ontwikkelingsstadium en zouden pas in de jaren 2030 stroom hebben geleverd, melden zowel Manager Magazin als t-online.de.

RWE zelf verklaart de stap nuchter: "Na een zorgvuldige afweging concluderen we dat we dit soort projecten voorlopig niet in de VS kunnen doorzetten," aldus het bedrijf tegenover de NOS. In de Duitse versie van dezelfde verklaring klinkt het scherper: er is voor deze projecten in de VS voorlopig geen zicht op vergunningverlening. Dat is een direct gevolg van het beleid van de regering-Trump, die zich sinds haar aantreden actief keert tegen het offshore windbeleid van voorganger Biden onder het motto "drill, baby, drill".

Van windturbine naar gasturbine

Wat RWE met het geld doet, is veelzeggend. Van de 1,22 miljard dollar gaat 900 miljoen dollar naar een vloeibaar aardgas, oftewel LNG, project in Louisiana. De resterende 300 miljoen dollar investeert het bedrijf in turbines voor vijftien aardgas-piekcentrales verspreid over de Verenigde Staten, blijkt uit cijfers van Manager Magazin en t-online.de. RWE noemt dit "energieprojecten met meer zekerheid" en stelt dat de beslissing in het belang is van de aandeelhouders.

Die redenering is te volgen vanuit een puur financieel perspectief. Gasinfrastructuur in de VS heeft onder de huidige regering een duidelijker vergunningstraject dan offshore wind, en piekcentrales genereren voorspelbare kasstromen zodra ze operationeel zijn. Windparken die vastlopen in jarenlange juridische en bestuurlijke onzekerheid, leveren aandeelhouders vooralsnog niets op.

De vijfde en grootste schikking van dit jaar

RWE staat niet alleen. Eerder dit jaar sloot het Franse TotalEnergies al een vergelijkbare deal en zag het bedrijf af van eigen windparken na een schikking van bijna een miljard euro, meldde de NOS eerder. Volgens Manager Magazin is de RWE-deal inmiddels de vijfde en verreweg de grootste schikking van dit type die de Trump-regering in 2026 heeft gesloten om Amerikaanse offshore windprojecten stil te leggen.

Dat patroon is voor Europese energieconcerns relevant om twee redenen. Ten eerste toont het dat de Amerikaanse overheid bereid is fors te betalen om windprojecten van de kaart te vegen, wat de facto een subsidie is voor het terugtrekken uit een sector die de VS zelf jarenlang stimuleerde. Ten tweede zet het een precedent: waar TotalEnergies nog leek op een uitzondering, is dit inmiddels een herhaalbaar sjabloon geworden waar meerdere Europese spelers gebruik van maken.

Kritiek van milieuorganisatie DUH

Niet iedereen is overtuigd door RWE's uitleg. Sascha Müller-Kraenner, directeur van de Duitse milieuorganisatie Deutsche Umwelthilfe, noemt de herinvestering in fossiele infrastructuur "in flagrante tegenspraak met RWE's doelstelling van netto nul uitstoot in 2040", zo stelt DUH in een verklaring.

Die kritiek raakt de kern van het dilemma waar RWE nu voor staat. Het bedrijf profileert zich internationaal als koploper in de energietransitie, met een expliciete netto-nul-belofte voor 2040. Tegelijkertijd kiest het er in de VS voor om compensatiegeld voor het opgeven van windprojecten linea recta in gasinfrastructuur te stoppen, niet in vervangende hernieuwbare capaciteit elders. Dat is geen brede afbouw van de klimaatambitie, wel een signaal dat RWE de Amerikaanse markt inmiddels als structureel vijandig voor windenergie beschouwt en zijn kapitaal navenant herverdeelt.

Wat dit betekent voor RWE's strategie

Voor een bedrijf van RWE's omvang is 1,22 miljard dollar geen bedrag dat de koers fundamenteel verlegt, maar het is wel een duidelijk signaal aan de markt. Waar RWE eerder de Amerikaanse offshore windmarkt zag als groeimotor naast Europa, erkent het nu impliciet dat regelgevingsrisico in de VS voorlopig te groot is om verder in te investeren. De keuze voor LNG en gasturbines past bij een bredere trend waarin Europese energiebedrijven hun Amerikaanse portefeuille verschuiven van projecten met langetermijn-onzekerheid naar activa die onder het huidige beleidsklimaat sneller renderen.

Voor de energietransitie in de VS is het een tegenslag: drie projecten die in de jaren 2030 stroom hadden moeten leveren aan de oostkust en westkust, komen er nu voorlopig niet. Voor RWE's Europese activiteiten, waar het bedrijf onder ander beleid opereert, verandert er vooralsnog niets aan de eigen windambities.

Vervolgstappen in Washington

De vraag is of RWE de laatste Europese naam is in dit rijtje. Met vijf schikkingen in 2026 en een oplopend compensatiebedrag lijkt de Trump-regering het model verder te willen uitrollen naar andere ontwikkelaars met Amerikaanse offshore windpachten. Of DUH en andere milieuorganisaties met hun kritiek concrete gevolgen kunnen afdwingen bij RWE's eigen klimaatverantwoording, zal blijken bij de eerstvolgende voortgangsrapportage van het bedrijf over zijn netto-nul-doelstelling.

Informatief, geen financieel of beleggingsadvies. Today in Finance heeft geen Wft-vergunning; raadpleeg voor geldbeslissingen altijd een gekwalificeerd adviseur.