Trumps Plan B voor tarieven ligt nu ook onder vuur bij de rechter
Trump vecht door met Section 122-tarieven na de IEEPA-vernietiging. Nu ook die route juridisch wordt aangevochten, raakt hij door zijn opties heen.
Nadat het Supreme Court in februari zijn IEEPA-tarieven vernietigde, schakelde Trump razendsnel over op een alternatief juridisch fundament: Section 122 van de Trade Act of 1974. Maar ook die noodgreep ligt nu onder vuur. Op vrijdag 10 april 2026 hoorde de U.S. Court of International Trade in New York meer dan drie uur lang mondelinge argumenten tegen Trumps 10% mondiale importtarieven. De weg naar een tarievenbeleid dat juridisch stand houdt, wordt steeds smaller.
Wat er speelt
De zitting werd gehouden voor een panel van drie rechters bij de gespecialiseerde handelsrechtbank in New York. Twee dozijn staten en meerdere bedrijven hebben de tarieven gezamenlijk aangevochten. Centraal staat de vraag of Section 122 van de Trade Act of 1974 de president de bevoegdheid geeft om op deze manier mondiale importtarieven op te leggen.
Die wet staat de president toe wereldwijde tarieven van maximaal 15% op te leggen voor een periode van 150 dagen. Daarna is goedkeuring van het Congres vereist voor verlenging. Trump kondigde tarieven aan van 10% en zei die later te willen verhogen naar het wettelijke maximum van 15%, maar heeft dat tot dusver niet gedaan.
Het cruciale detail: Section 122 is nog nooit eerder gebruikt om importtarieven op te leggen. Er bestaat dus geen jurisprudentie die Trumps interpretatie ondersteunt of weerspreekt. De rechters bewegen daarmee op onbekend juridisch terrein.
Van Plan A naar Plan B, en nu?
Om te begrijpen waarom Trump überhaupt bij Section 122 uitkwam, moet je terug naar 20 februari 2026. Op die dag vernietigde het Supreme Court zijn eerdere tarieven, die waren opgelegd onder de International Emergency Economic Powers Act (IEEPA) van 1977. Trump had het langdurige handelstekort van de VS uitgeroepen tot nationale noodsituatie en op basis daarvan dubbele cijfers aan importtarieven opgelegd, in omvang en duur vrijwel onbeperkt.
Het Supreme Court sneed die aanpak af: IEEPA autoriseert het gebruik van tarieven ter bestrijding van nationale noodsituaties niet. Dat was een fundamenteel oordeel, geen procedurefout.
Section 122 was Trumps antwoord. Smaller van opzet, beperkter van duur, maar juridisch gezien een onontgonnen instrument. Waar IEEPA in theorie onbeperkte speelruimte bood, is Section 122 gebonden aan een plafond van 15% en een tijdslimiet van 150 dagen. Dat het nooit eerder is gebruikt, maakt de juridische positie kwetsbaar: er is geen uitgebouwd precedent waarop de regering zich kan beroepen.
De klok tikt onafhankelijk van de rechter
Wat de juridische uitkomst ook wordt, er loopt een parallelle deadline. De Section 122-tarieven verlopen op 24 juli 2026, tenzij het Congres ze verlengt. Die 150-dagengrens is ingebakken in de wet en staat los van elke rechtbankprocedure.
Dat schept een bijzondere situatie. Zelfs als de rechters de tarieven overeind laten, verdwijnen ze op 24 juli automatisch, tenzij er een congresmeerderheid achter staat. En als de rechters ze vernietigen, is het juridische vraagstuk sowieso voorbij deze zomer.
Voor de internationale handelspolitiek en voor bedrijven die nu hun toeleveringsketens en prijsstrategieën afstemmen op de tarieven, is dit een periode van dubbele onzekerheid: rechtsonzekerheid én tijdsonzekerheid tegelijk.
Drie scenario's
De rechters kunnen in drie richtingen bewegen:
| Scenario | Gevolg |
|---|---|
| Tarieven overeind gelaten | Section 122 als instrument bevestigd; verlopen alsnog op 24 juli tenzij Congres ingrijpt |
| Tarieven vernietigd | Trump verliest ook zijn Plan B; juridische opties voor mondiale importtarieven raken uitgeput |
| Tussenuitspraak | Gedeeltelijke beperking van de tarieven of verwijzing naar hogere instantie; langere onzekerheid |
Het is niet aan de rechter om beleid te voeren, maar de uitkomst heeft directe beleidsconsequenties. Als ook Section 122 wordt geblokkeerd, resteren Trump weinig werkbare juridische routes voor mondiale importtarieven. De meest voor de hand liggende alternatieven vereisen ofwel expliciete congresmeerderheden ofwel sectorspecifieke wetgeving, beide moeilijk te organiseren op de gewenste schaal.
Juridisch fundament slijt
De bredere trend is duidelijk. Trump heeft geprobeerd zijn handelspolitiek te funderen op ruim geïnterpreteerde noodwetgeving, die snel en zonder Congres inzetbaar is. Die strategie stuitte al op zijn fundamentele grens bij het Supreme Court in februari. De huidige rechtszaak test of het second opinion van Section 122 robuuster is.
Today in Finance berichtte eerder over de aankondiging van de mondiale tarieven, de IEEPA-uitspraak van het Supreme Court en de escalatie van het handelsconflict met meerdere handelspartners. Het patroon dat sindsdien zichtbaar is: elke juridische verdedigingslinie die sneuvelt, maakt de volgende dunner.
Vooruitblik
De U.S. Court of International Trade doet op een nog onbekend moment uitspraak. Parallel loopt de vaste deadline van 24 juli 2026, waarop de Section 122-tarieven automatisch vervallen tenzij het Congres voor verlenging stemt. In de aanloop daarnaar is de vraag of de Republikeinse congresleiding de politieke wil en de stemmen heeft om dat te doen, een vraag die los staat van de juridische procedure maar er in de komende maanden nauw mee verweven raakt.
Bronnen: AP News, The Hindu, U.S. Court of International Trade, Trade Act of 1974
Dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie en vormt geen financieel, beleggings- of fiscaal advies. Today in Finance is geen beleggingsonderneming en beschikt niet over een vergunning als bedoeld in de Wet op het financieel toezicht (Wft). Raadpleeg altijd een gekwalificeerd financieel adviseur voordat je financiele beslissingen neemt. Today in Finance is niet aansprakelijk voor beslissingen genomen op basis van deze informatie.
