ECB-narratief kantelt binnen 24 uur: Moulin dempt verwachtingen voor nieuwe renteverhogingen

Nog geen dag nadat de deur op een kier stond voor een julihike, lijkt diezelfde deur al bijna dicht. Uitspraken van Emmanuel Moulin, president van de Banque de France en lid van de Raad van Bestuur van de ECB, schetsen een beleidsomgeving die meer in de richting van pauze beweegt dan van verdere verkrapping. De olieprijsdaling is daarin de sleutelvariabele.

Zoals TIF gisteren berichtte, hield de ECB de deur open voor een renteverhoging in juli, mede op basis van zorgen over energieprijsdoorwerking. Moulins uitspraken op de conferentie 'Rencontres Economiques' in het Franse Aix-en-Provence, in een interview met Bloomberg Television, nuanceren dat beeld aanzienlijk. De ECB staat "goed gepositioneerd" na de junihike, aldus Moulin. Er komt geen nieuwe reeks renteverhogingen.

De junihike als eindpunt, niet als start

De ECB verhoogde in juni de beleidsrente met 25 basispunten. Het besluit had volledige steun van alle beleidsmakers, ingegeven door zorgen over stijgende energiekosten en de mogelijke doorwerking ervan in bredere prijsontwikkelingen. Dat unanimiteit suggereert kracht, maar de context vertelt een subtieler verhaal: eensgezindheid over één stap is iets anders dan consensus over een heel traject.

Moulin weigerde in Aix-en-Provence specifieke uitspraken te doen over de vergaderingen van juli en september. Dat is bewust beleid: de ECB kiest voor wat ze zelf "strategische flexibiliteit" noemt, vergadering per vergadering beoordelen op basis van binnenkomende data. Geen forward guidance, geen verbindende toezeggingen. Maar de richting van zijn boodschap is helder: de junihike was een op zichzelf staande stap, geen startschot voor een nieuwe verkrappingsronde.

Inflatie daalt, maar het is niet zwart-wit

De inflatie in de eurozone bedroeg in juni 2,8%, een daling ten opzichte van 3,2% in mei. Dat is meetbaar voortgang. De kerninflatie, die energie buiten beschouwing laat, staat op 2,2%, vrijwel op de ECB-doelstelling van 2%. Energieprijzen liggen nog steeds 8,7% hoger dan in juni vorig jaar, maar op maandbasis daalden ze met 1,7%.

Die maandelijkse daling is niet toevallig. Olieprijzen zijn teruggekeerd naar niveaus van vóór de recente geopolitieke spanningen, mede als gevolg van een mogelijk akkoord tussen de Verenigde Staten en Iran. Als dat akkoord stand houdt, vervalt een deel van de inflatiedrijver die de junihike rechtvaardigt in de eerste plaats.

Precies hier zit de analytische kern van Moulins redenering. Als energieprijzen niet meer systematisch stijgen, verdwijnt het mechanisme dat energie-inflatie vertaalt naar loon-, diensten- en voedselinflatie. Dan was de junihike het correcte antwoord op een tijdelijk risico, en is verdere verkrapping niet proportioneel.

Interne spanning blijft

Dat wil niet zeggen dat de ECB unaniem achter Moulins lezing staat. Intern zijn er bestuurders die wijzen op een hardnekkiger risico: de doorwerking van hogere energiekosten in cao-lonen en dienstenprijzen. Die transmissie verloopt met vertraging. Een dalende olieprijs vandaag neemt de loondruk van de afgelopen kwartalen niet weg.

Die spanning is reëel en structureel. De dienstensector in de eurozone heeft de afgelopen twee jaar significant hogere arbeidskosten doorberekend in prijzen. Als lonen met 4 tot 5% per jaar stijgen, terwijl de ECB-doelstelling op 2% inflatie ligt, dan is de buffer smal. Beleidsmakers die dit risico benadrukken, zullen in juli en september nieuwe loonindicatoren als toetssteen gebruiken.

De uitkomst van die interne discussie hangt sterk af van de data die de komende weken verschijnen. Niet Moulins woorden van vandaag zijn beslissend, maar de PMI-cijfers, loonindicatoren en inflatiepreciseringen die de Raad van Bestuur in zijn volgende vergaderingen voor zich krijgt.

Het geopolitieke joker

De rol van het mogelijke VS-Iran-akkoord verdient aparte aandacht. Geopolitieke deëscalatie heeft direct effect op olieprijzen, en daarmee indirect op de Europese inflatie-outlook. Als de spanningen rond de Straat van Hormuz afnemen, valt een inflatierisico weg dat beleidsmakers maandenlang in hun modellen hadden verwerkt.

Dat maakt de ECB-besluitvorming deels afhankelijk van ontwikkelingen buiten haar eigen mandaat. Frankfurt kan de rente besturen; de geopolitiek niet. Moulin erkent dit impliciet door juist de olieprijsdaling te noemen als argument voor zijn "goed gepositioneerd"-oordeel. Als die prijsdaling tijdelijk blijkt en de spanningen terugkomen, verschuift de analyse direct mee.

Vooruitblik: juli en september als toetsmomenten

De eerstvolgende ECB-vergadering vindt plaats in juli, gevolgd door september. Moulin heeft voor geen van beide een richting aangegeven. Dat is ook de boodschap: er is geen koers uitgestippeld, alleen een uitgangspositie.

Het meest waarschijnlijke scenario, als de olieprijzen stabiel blijven en de kerninflatie niet oploopt, is dat de ECB in juli passeert. Maar de loon- en dienstendoorwerking die een deel van het bestuur zorgen baart, kan dat beeld nog veranderen. De spanning tussen "junihike was genoeg" en "we zijn er nog niet" zal de komende weken de toon van het beleidsdebat bepalen.

Wat Moulin vandaag in Aix-en-Provence heeft gedaan, is het plafond van de verwachtingen naar beneden trekken. Of dat plafond ook de vloer wordt, hangt af van wat de data zeggen.

Bronnen: Bloomberg Television, Eurostat

Dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie en vormt geen financieel, beleggings- of fiscaal advies. Today in Finance is geen beleggingsonderneming en beschikt niet over een vergunning als bedoeld in de Wet op het financieel toezicht (Wft). Raadpleeg altijd een gekwalificeerd financieel adviseur voordat je financiële beslissingen neemt. Today in Finance is niet aansprakelijk voor beslissingen genomen op basis van deze informatie.