Je ETF-portefeuille daalt door de Iran-oorlog: wat doe je nu?

Je opent je beleggingsapp en ziet rood. De AEX daalde, techbedrijven stonden onder druk, en de energierekening gaat omhoog. Het is begrijpelijk dat je iets wil doen. Maar wat precies? En moet je überhaupt iets doen?

Historisch gezien: niets doen werkt

Geopolitieke crises voelen urgent, maar voor een langetermijnbelegger zijn ze dat financieel zelden. Na de Amerikaanse invasie van Irak in 2003 herstelde de brede markt volledig binnen een jaar. Na de coronacrash van maart 2020 stonden de meeste brede indexen binnen zes maanden op het niveau van voor de crash. Wie tijdens die dalingen verkocht, miste het herstel.

Dat betekent niet dat je blind moet wachten. Het betekent dat paniek een slechte raadgever is.

Wat kun je nu wél doen?

Controleer je spreiding. Door de Iran-oorlog stegen defensieaandelen en energiebedrijven fors, terwijl luchtvaart en consumentenbestedingen onder druk staan. Als je een breed wereldwijd ETF hebt, zoals een MSCI World of FTSE All-World, zit je al gespreid over duizenden bedrijven en sectoren. Dat is precies waarvoor zo'n fonds bedoeld is.

Heb je daarnaast veel tech- of groeiaandelen? Die zijn gevoeliger voor renteverhogingen, die bij aanhoudende hoge inflatie dichterbij komen. Een check of je verdeling nog aansluit bij je risicoprofiel is altijd nuttig, maar niet per se aanleiding voor grote wijzigingen.

Blijf periodiek inleggen als je dat al deed. Periodiek inleggen, ook wel dollar-cost averaging, betekent dat je bij een daling meer aandelen koopt voor hetzelfde bedrag. Dat verlaagt je gemiddelde aankoopprijs op de lange termijn.

Wat kun je beter laten?

Probeer de markt niet te timen. Alles verkopen met de gedachte straks goedkoper terug te kopen klinkt logisch, maar werkt in de praktijk zelden. De beste beursdagen en de slechtste beursdagen vallen vaak vlak bij elkaar. Wie de goede dag mist, mist ook een groot deel van het langetermijnrendement.