Markten draaien volledig: van renteverlagingen naar 30% kans op Fed-verhoging

In een tijdsbestek van enkele weken is de consensus op de obligatiemarkten volledig omgeslagen. Waar beleggers begin maart nog rekenden op meerdere renteverlagingen door de Federal Reserve in 2026, toont de CME FedWatch Tool nu een kans van bijna 30% dat de fed funds rate eind dit jaar hoger staat dan het huidige niveau van 3,50% tot 3,75%. De kans op een lagere rente is ingestort naar slechts 2,9%. Dit is geen gewone marktvolatiliteit. Dit is een fundamentele herprijzing van het monetaire pad.

Van verlagingen naar verhogingen: een omslag in weken

De snelheid waarmee deze omslag zich heeft voltrokken, is opvallend. Enkele weken geleden was de verwachting op de termijnmarkten helder: de Fed zou in de loop van 2026 de rente meerdere keren verlagen, als vervolg op de eerdere versoepelingscyclus. Die verwachting is nu volledig van de tafel. Niet geleidelijk, maar abrupt.

De CME FedWatch Tool, die futures-contracten op de fed funds rate omzet naar expliciete kansverdelingen voor elk FOMC-besluit, kwantificeert de omslag precies. De kans op een eindstand boven het huidige niveau bedraagt bijna 30%. De kans op verlaging, eens de dominante uitkomst in de marktpricing, is gemarginaliseerd tot 2,9%.

Wat heeft deze omslag veroorzaakt? Drie factoren werken gelijktijdig en versterken elkaar.

Olie, yields en inflatie: drie factoren tegelijk

Brent Crude is gestegen van circa $70 per vat naar het huidige niveau van $111, een stijging van ruwweg 59% in enkele weken tijd. De escalatie in het Midden-Oosten die eind februari begon, is de directe oorzaak. Hogere olieprijzen werken direct door in transport-, productie- en energiekosten en voeden zo de brede inflatie. Zoals de Crypto is Macro Now Newsletter het omschrijft: "Food and energy prices are tragically going to climb and remain high for a while, at least until the utter mess of Middle East shipping is sorted out. Even if a peace deal were to be agreed tomorrow (unlikely), that would take months at best." De nieuwsbrief is geen gezaghebbende economische bron, maar als beschrijving van het mechanisme is het raak.

Parallel hieraan is de 10-jaars Treasury yield gestegen naar 4,40%, komend van onder de 4% enkele weken geleden. Een stijging van meer dan 40 basispunten in korte tijd. De obligatiemarkt prijst hiermee in dat inflatie langer aanhoudt dan verwacht, en dat de Fed minder ruimte heeft om te versoepelen. TIF berichtte op 26 maart al over de doorwerking van deze yield-stijging op de hypotheekrente in de VS.

Dan is er de core inflatie, die in februari uitkwam op 2,5% jaar-op-jaar. Dat lijkt niet dramatisch ver van het Fed-doel van 2%, maar de context is beslissend: de core inflatie is sinds april 2021 niet meer onder dat doel geweest. Bijna vijf jaar aanhoudend te hoge inflatie ondermijnt het vertrouwen dat de Fed op korte termijn kan versoepelen zonder nieuwe inflatoire impulsen te riskeren.

Waarom dit geen tijdelijke marktruis is

Kortetermijnverschuivingen in renteverwachtingen zijn normaal. FedWatch-kansen bewegen elke week op basis van nieuwe data, speeches van FOMC-leden en geopolitieke ontwikkelingen. Maar de combinatie van factoren die nu samenkomt, maakt deze herprijzing structureel van aard.

Ten eerste zijn de olieprijzen niet tijdelijk verhoogd door een kortstondige piek: ze zijn gestegen door een geopolitieke escalatie die maanden kan aanhouden, zelfs als er een vredesakkoord zou komen. De herstelcapaciteit van mondiale scheepvaartroutes via de Straat van Hormuz is beperkt en vergt tijd.

Ten tweede weerspiegelt de yield-stijging op de obligatiemarkten een aanpassing van de reële renteverwachting, niet alleen van de inflatiecompensatie. Beleggers eisen een hogere vergoeding voor het risico dat de Fed haar beleid niet kan versoepelen.

Ten derde is de core inflatie op 2,5% hardnekkig. De Fed heeft herhaaldelijk benadrukt dat zij de 2%-doelstelling als harde grens hanteert. Zolang de core inflatie daarboven blijft, en de olieprijzen extra opwaartse druk toevoegen, is er geen monetaire ruimte voor verlagingen.

Het stagflatie-scenario: de sombere rekensom

Dit brengt ons bij de implicaties voor de bredere macro-outlook. TIF berichtte op 26 maart uitvoerig over het rapport van de OESO, die voor de VS een inflatieprognose van 4,2% voor 2026 hanteert en een stagflatie-achtig patroon signaleert: hogere inflatie gecombineerd met afnemende economische groei.

Als de Fed niet alleen niet verlaagt, maar juist verhoogt, verscherpt dat scenario aanzienlijk. Hogere beleidsrente remt de kredietverlening, drukt de consumptie en verhoogt de financieringskosten voor bedrijven. Tegelijkertijd drijven hoge energieprijzen de productiekosten op en knabbelen ze aan de koopkracht van huishoudens. De combinatie van monetaire verkrapping en aanbodschok is precies de cocktail die stagflatie verdiept in plaats van oplost.

Het gaat hier om analytische implicaties van de beschikbare data, geen voorspelling. Maar de richting die de marktprijzen aangeven, is onmiskenbaar: de Fed heeft minder bewegingsvrijheid dan ze enkele weken geleden leek te hebben.

Vooruitblik

Het volgende FOMC-rentebesluit zal de eerste formele toets zijn van hoe de Federal Reserve zelf de situatie beoordeelt. Begeleidende verklaringen en de dot plot zullen uitwijzen of de Fed de inflatierisico's van de gestegen olieprijs erkent als reden om het versoepelingspad definitief op te geven. Tot die tijd blijft de CME FedWatch Tool de nauwkeurigste graadmeter voor wat de markt werkelijk inprijst.

Dit artikel is uitsluitend bedoeld ter informatie en vormt geen financieel, beleggings- of fiscaal advies. Today in Finance is geen beleggingsonderneming en beschikt niet over een vergunning als bedoeld in de Wet op het financieel toezicht (Wft). Raadpleeg altijd een gekwalificeerd financieel adviseur voordat je financiële beslissingen neemt. Today in Finance is niet aansprakelijk voor beslissingen genomen op basis van deze informatie.